„Match-fixing” i "pośrednik transakcyjny" w Regulaminie Dyscyplinarnym PZPN

Nowelizacja ustawy o sporcie, o której już pisaliśmy na łamach naszego portalu, miała zagwarantować przestrzeganie podstawowych praw sportowców takich jak: prawo do obrony oraz dwuinstancyjność postępowania.

Regulamin dyscyplinarny PZPN spełniał już wcześniej wymogi, które po nowelizacji będą obowiązywać każdy polski związek sportowy. Jednakże, w wyniku wprowadzenia nowych przepisów przez FIFA, zmianom uległ także Regulamin Dyscyplinarny Polskiego Związku Piłki Nożnej (dalej: „Regulamin”).

Zmian, które dotyczą odpowiedzialności dyscyplinarnej nie należy bagatelizować, ponieważ zakres podmiotowy tych regulacji jest szeroki (przepisom tym podlega między innymi członek sztabu medycznego, czy nawet spiker meczowy).

Uchwała Walnego Zgromadzenia PZPN z 9 czerwca 2015 r. wprowadziła między innymi pojęcie match-fixingu oraz dostosowała treść Regulaminu do nowych regulacji dotyczących pośredników transakcyjnych.

Match-fixing

Ogólnie rzecz ujmując, match-fixing oznacza ustawianie meczu. Jednak nowa treść art. 107 Regulaminu, wprowadza szeroką definicję tego pojęcia i rozszerza odpowiedzialność, nie tylko za każde zachowanie wypełniające znamiona match-fixingu, ale także za jego przygotowywanie i usiłowanie popełnienia. Match-fixing to więc nie tylko ustawianie meczu, ale każde zachowanie, które potencjalnie może mieć wpływ na przebieg zawodów piłkarskich lub zdarzenia będącego przedmiotem zakładów bukmacherskich.

Za takie zachowanie Regulamin przewiduje karę pieniężną nie niższą niż 10.000 zł lub karę czasowego zakazu udziału we wszelkiej działalności związanej z piłką nożną w wymiarze nie niższym niż 6 miesięcy lub wykluczenie z PZPN.

Ponadto Regulamin wprowadza odpowiedzialność klubu za osobę fizyczną, która dopuściła się match-fixingu. Regulamin niestety nie precyzuje o jaką osobę fizyczną chodzi. Można domniemywać, iż twórcy zmian mieli na myśli osoby powiązane z klubem. Nie wiadomo jednak czy dotyczy to bezpośredniego związku, czy każdej możliwej relacji z klubem.  W mojej ocenie brakuje tutaj precyzji, ponieważ katalog kar, na który narażone są kluby w wyniku zachowania niezidentyfikowanej osoby fizycznej jest obszerny, a same kary dotkliwe (m.in. wykluczenie z PZPN, pozbawienie zdobytych tytułów, czy przeniesienie do niższej klasy rozgrywkowej).

W postępowaniu dyscyplinarnym w PZPN funkcjonuje zasada, iż ciężar dowodu spoczywa na organie dyscyplinarnym, jednak inaczej jest w przypadku match-fixingu. Wynika to ze zmiany art. 116 i 117 Regulaminu. Na podstawie tych artykułów fakty oraz wnioski zawarte w raportach wyspecjalizowanych instytucji dotyczące możliwości umyślnego dopuszczenia się przewinienia match-fixingu, w braku dowodu przeciwnego uznaje się za prawdziwe.

Kara za zaniechanie zawiadomienia organu dyscyplinarnego PZPN o zachowaniu wyczerpującym znamiona match-fixingu została zrównana z niezawiadomieniem o zdarzeniu o charakterze korupcyjnym. Za takie zaniechanie grozi kara pieniężna lub kara dyskwalifikacji czasowej w wymiarze nie niższym niż 3 miesiące.

Pośrednik transakcyjny

Odpowiedzialność pośredników transakcyjnych w zasadzie nie zmieniła się. Regulamin porządkuje ich status. W miejscach, w których Regulamin dotyczył menadżera wprowadzono pojęcie „pośrednika transakcyjnego”.

Oczywistą konsekwencją rezygnacji z instytucji licencjonowanych agentów, było usunięcie z katalogu kar przewidzianych dla pośredników, sankcji w postaci utraty licencji. Obecnie pośrednik transakcyjny zobowiązany jest tylko do zarejestrowania się w PZPN. Jeśli tego nie zrobi, a będzie prowadził działalność pośrednictwa to grozi mu kara pieniężna w wysokości nie niższej niż 20.000 zł lub kara czasowego zakazu udziału we wszelkiej działalności związanej z piłką nożną. Zmianie uległ katalog kar dla klubu w przypadku niedopełnienia przez nich obowiązków związanych ze współpracą z pośrednikiem transakcyjnym. Za takie działanie nie grozi już czasowe zawieszenie lub pozbawienie licencji, ale na klub nadal może zostać nałożona kara pieniężna oraz zakaz dokonywania transferów krajowych. Zasada zachowania staranności, która polega na umieszczeniu w kontrakcie, imienia i nazwiska pośrednika, uczestniczącego w zawieraniu umowy, oraz jego podpisu, dotyczy już nie tylko umowy, w której stroną jest klub i zawodnik, ale także umowy zawartej pomiędzy klubami.

Kolejne zmiany

Asumptem do kolejnych zmian Regulaminu, może być niedawna nowelizacja ustawy o sporcie, która przewiduje kompetencję Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu przy PKOl do rozstrzygania sporów wynikających z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych polskich związków sportowych. Zmiana ta, może osłabić pozycję CAS (Court of Arbitration for Sport), ponieważ członek Polskiego Związku Piłki Nożnej nie będzie już musiał poszukiwać sprawiedliwości w Szwajcarii, skoro będzie mógł mniejszym nakładem finansowym prowadzić dalsze postępowanie w języku ojczystym w Polsce.

 Do góry